Sophie Gialamas
Με αφορμη τον χωρισμο Τζολι-Πιτ, σκεφτηκα λοιπον, ποσο λιγοι ειναι οι αντρες.
Ποσο δεν αντεχουν μια γυναικα διπλα τους, που υπεβληθη λχ σε ολικη αφαιρεση στηθους και μητρας, σε μια προσπαθεια να μην πεθανει.
Οι αντρες ειναι αδυναμα πλασματα.
Το γελοιον του πραγματος, ειναι πως αυτες που τους εφεραν σε αυτα τα χαλια, ηταν γυναικες.
Οι μαμαδες τους.
Οι οποιες τους μεγαλωσαν με εκεινα τα επικα (που με στελνουν κατευθειαν στη λεκανη της τουαλετας) "αντρα μου", "πασα μου" "πριγκιπα μου".
Και ετσι ο "αντρας", ο "πασας", ο "πριγκιπας" γινεται ενα φοβισμενο ανθρωπακι, το οποιο κανει -ντεμεκ- το λιονταρι, εκει που τον παιρνει.
Οι αντρες δεν αντεχουν τη σωματικη φθορα της συντροφου τους.
Εμεις, αντιθετως, μενουμε εκει.
Σε ολον τον κατηφορο.
Ως το τελος.
Γιατι στην τελικη, οι αντρες της ζωης μας, (οπως ειπε και το Αλικακι, χρονια πριν) ειμαστε εμεις.
 
Top