Σε απόγνωση οι χαμηλόμισθοι με τα σενάρια-κοροϊδία για τον κατώτατο μισθό του 2026 – Το Μαξίμου πανηγυρίζει για τα 915 ευρώ μικτά, την ώρα που το σούπερ μάρκετ και τα ενοίκια έχουν μετατρέψει την επιβίωση σε ακατόρθωτη αποστολή
Με την αλαζονεία που χαρακτηρίζει το καθεστώς του Μαξίμου, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ετοιμάζεται να σερβίρει για άλλη μια φορά ψίχουλα στους εργαζόμενους, βαφτίζοντάς τα «ισχυρή ενίσχυση». Τα σενάρια που διαρρέει το οικονομικό επιτελείο για τον κατώτατο μισθό του 2026 κάνουν λόγο για μια πενιχρή αύξηση της τάξης του 4%, δηλαδή περίπου 35 ευρώ μικτά. Πρόκειται για έναν καθαρό εμπαιγμό, καθώς την ώρα που ο πρωθυπουργός υπόσχεται 915-930 ευρώ από τον Απρίλιο, η δομική ακρίβεια σε τρόφιμα και ενέργεια έχει ήδη εξαφανίσει προκαταβολικά οποιοδήποτε όφελος. Είναι η ίδια κυβέρνηση που παρακολουθεί ατάραχη τα νοικοκυριά να στενάζουν, ενώ οι πολυεθνικές και τα καρτέλ σωρεύουν υπερκέρδη στην πλάτη του ελληνικού λαού.
Στη μέγγενη της ακρίβειας η αγοραστική δύναμη – Το χάσμα με την πραγματικότητα
Ο στόχος για τα 950 ευρώ το 2027 φαντάζει πλέον ως ένα κακόγουστο αστείο μπροστά στη λαίλαπα που σαρώνει το διαθέσιμο εισόδημα. Ακόμη και με τις «ενέσεις» που διαφημίζει η Νίκη Κεραμέως, ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα παραμένει μισθός ντροπής, ανίκανος να καλύψει ακόμα και το ενοίκιο μιας αξιοπρεπούς κατοικίας στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Ενώ το ΙΝΕ ΓΣΕΕ θέτει το αυτονόητο όριο των 1.052 ευρώ για να μπορέσουν οι εργαζόμενοι να ανακτήσουν τη χαμένη αγοραστική τους δύναμη, η κυβέρνηση προτιμά να ακούει τις εισηγήσεις των «τεχνοκρατών» του ΙΟΒΕ και της Τράπεζας της Ελλάδος, που ζητούν συγκράτηση για να μην πληγεί η… «ανταγωνιστικότητα». Η αλήθεια είναι μία: Ο Μητσοτάκης αρνείται να στηρίξει την εργασία, επιλέγοντας να κρατά τη χώρα ως την αποθήκη φθηνού εργατικού δυναμικού της Ευρώπης.
Η παγίδα του «μαθηματικού τύπου» και το τέλος της πολιτικής ευθύνης
Η κυβέρνηση προετοιμάζει το έδαφος για το μεγάλο «κόλπο» του 2028, όπου η αναπροσαρμογή του μισθού θα γίνεται βάσει ενός στείρου μαθηματικού τύπου. Στόχος τους είναι να αποποιηθούν κάθε πολιτική ευθύνη για τη φτωχοποίηση των εργαζομένων, κλειδώνοντας τις αυξήσεις σε επίπεδα που θα εξυπηρετούν μόνο τους εργοδότες και τους δημοσιονομικούς στόχους της ΕΕ. Την ίδια στιγμή, οι εργοδοτικοί φορείς απαιτούν και πάλι νέες μειώσεις εισφορών, θέλοντας να μεταφέρουν το κόστος της όποιας αύξησης στις πλάτες των ασφαλιστικών ταμείων, υπονομεύοντας το μέλλον των συντάξεων.
Μισθοί πείνας σε μια χώρα που βουλιάζει
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία: Η νέα αύξηση που ετοιμάζει το υπουργικό συμβούλιο στα τέλη Μαρτίου θα αποδειχθεί πολύ λίγη και πολύ αργά. Ο εργαζόμενος των 915 ευρώ μικτά είναι ο ήρωας της καθημερινής επιβίωσης σε μια χώρα όπου η κυβέρνηση έχει παραδώσει τα πάντα στην αισχροκέρδεια. Όσο το Μαξίμου επενδύει στην επικοινωνία και στα «Pass» της φτώχειας, η πραγματική οικονομία θα βουλιάζει και οι νέοι θα συνεχίσουν να αναζητούν την τύχη τους στο εξωτερικό. Η πολιτική Μητσοτάκη δεν είναι απλώς αποτυχημένη· είναι εχθρική προς τον κόσμο της εργασίας και υπηρετεί με συνέπεια τα συμφέροντα των λίγων σε βάρος της πλειοψηφίας.
Σου άρεσε το άρθρο; Για ακόμα περισσότερα παρόμοια άρθρα:
Κάνε εγγραφή στο Google News.
Κάνε subscribe στο YouTube.
Ακολούθησε μας στο Facebook.
Ακολούθησε μας στο Twitter.
