Με αφορμή το μυθιστόρημα «Η πωλήτρια», η Βέρα Φραντζή αποκαλύπτει σκέψεις, φόβους και επιθυμίες μέσα από το ερωτηματολόγιο του Προυστ.
Αποκλειστικά στο Pireasnews.gr
(Επιμέλεια; Σταύρος Λιλόγλου)
Η Βέρα Φραντζή γεννήθηκε στον Πειραιά το 1986 και μεγάλωσε σε μια αυλή με μωσαϊκό περιτριγυρισμένη από τους τοίχους πολυκατοικιών. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί “κρατούσε” ημερολόγιο από τα εφτά της χρόνια. Όταν εκδόθηκε η πρώτη της ποιητική συλλογή “Γράμματα σε νεκρό εραστή” από τις εκδόσεις Bibliotheque, κατάλαβαν. Με τη συλλογή διηγημάτων “Σ’ αγάπησα, πάντως” από τις ίδιες εκδόσεις και το μυθιστόρημα «Η πωλήτρια», που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2025 από τις εκδόσεις «Ψυχογιός», προσπαθεί να σημειώσει όσα συμβαίνουν στη σύγχρονη Ελλάδα. Η προσπάθεια συνεχίζεται όσο υπάρχει μελάνι, ηλεκτρονικό ή αναλογικό, και φυσικά η ανθρωπότητα.
“
Η Πωλήτρια” της Βέρας Φραντζή αφηγείται τη ζωή ενός νεαρού κοριτσιού στην Αθήνα του 2009, μέσα στην οικονομική κρίση, και τις προκλήσεις της στον εργασιακό και κοινωνικό χώρο. Στην Ελλάδα του 2009, με την οικονομική κρίση να δείχνει τα δόντια της στην κοινωνία, ένα νεαρό κορίτσι εργάζεται ως πωλήτρια και εκπαιδευόμενη σε θέση υπεύθυνης σε κατάστημα ρούχων μιας πολυεθνικής εταιρείας στην Αθήνα. Η ζωή της ισοπεδώνεται μέσα σε ένα εργασιακό περιβάλλον που υπενθυμίζει την αναλωσιμότητα του υπαλλήλου και συνθλίβεται μέσα στον κυκεώνα των κοινωνικών αλλαγών και των στερεοτύπων για το φύλο της. Η ρευστή σεξουαλική της ταυτότητα και η ελευθεριακή της φύση προκαλεί τα όρια των ανδρών και των γυναικών που θα συναντήσει. Μοναδική διέξοδος τα γραπτά της. Ένα παράθυρο στα μικροαστικά σπίτια και πρόσωπα των ανθρώπων που δεν τα βλέπει κανείς. Μια περιήγηση σε μια πόλη που «καίγεται» και δε θα είναι ποτέ ίδια.
Η απόλυτη ευτυχία για σένα είναι;
Μια μέρα με λιακάδα και αντικατοπτρισμούς στο θαλασσινό νερό και χέρια που γεμίζουν με χέρια. Χαμογέλα που τα διαπερνά ο άνεμος και γελάκια να στροβιλίζονται ανάμεσα στα κλαριά των δέντρων και τα καλώδια της ΔΕΗ και να κρέμονται όπως οι χαρταετοί, μπερδεμένα και πολύχρωμα.
Τι σε κάνει να σηκώνεσαι το πρωί;
Η ανάγκη να δω τη ζωή και αυτή τη μέρα. Με ποιο τρόπο το γκρι του δρόμου συμπαραστέκεται στο πράσινο των δέντρων. Με ποιο τρόπο μια μητέρα πηγαίνει ένα παιδί στο σχολείο ή ένας πατέρας κουβαλάει τη σχολική του τσάντα. Και οι άλλες εικόνες όπως ο φούρναρης που ανοίγει την πόρτα του μαγαζιού του και πως οι οδοκαθαριστές μαζεύουν τα ξερά φύλλα από τους δρόμους. Και βέβαια να φαντάζομαι ό,τι άλλο συμβαίνει εκεί που δεν φτάνει το μάτι μου.
Η τελευταία φορά που ξέσπασες σε γέλια;
Ήμουν παιδί και έτρεχα να φτάσω μια τσουλήθρα που απομακρυνόταν μέσα σε ένα όνειρο.
Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σου είναι;
Αγαπώ τις λέξεις και βρίσκω τρόπους να τις ελευθερώσω από τα κλισέ που τις κρατούν αλυσοδεμένες.
Το βασικό ελάττωμά σου; Βιάζομαι και σκοντάφτω. Μιλάω λίγο και με περνούν για χαζή ή μιλάω πολύ και με περνάνε για φαφλατού.
Σε ποια λάθη δείχνεις τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Σε όλα σχεδόν και δεν ξεχνώ και τα δικά μου, αλλα τα κοιτώ με απόλυτη συμπόνια.
Η τελευταία φορά που έκλαψες;
Όταν είδα το συνολικό ποσό του τραπεζικού μου λογαριασμού.
Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεσαι περισσότερο;
Για να ταυτιστείς με κάποιον πρέπει είτε να μοιάζεις είτε να προσδοκάς κάτι μελλοντικά σαν τα επιτεύγματα της ιστορικής προσωπικότητας. Επομένως με καμία, γιατί δεν έχω αυτά τα στοιχεία χαρακτήρα για να μείνω στην ιστορία και με νοιάζει περισσότερο το περιθώριο, ο καθημερινός αγώνας , τα μικροπράγματα και όχι η εποποιία.
Ποιοι είναι οι ήρωες σου σήμερα;
Οι γυναίκες και οι άνδρες που περιμένουν στις στάσεις λεωφορείων, οι μετανάστες που δουλεύουν σε βενζινάδικα και κυρίως οι πρόσφυγες που δίνουν ζωή σε ξεχασμένα και σκονισμένα σπίτια της Αθήνας πάνω σε πολύβουες λεωφόρους.
Ποια είναι η ταινία που σε σημάδεψε;
Με σημαδεύουν σκηνές και όχι ολόκληρες ταινίες. Μια σκηνή που είδα τελευταία και με σημάδεψε είναι οι πρώτες λήψεις από την ταινία “Μετρόπολις” του Λανγκ με τους εργάτες να περπατούν με βαρύ και συντονισμένο βηματισμό προς το εργοστάσιο και από το αντίθετο ρεύμα να περπατάει διαλυμένη η βάρδια που μόλις τελείωσε.
Το αγαπημένο σου ταξίδι;
Στο μέρος που μπορώ να γίνω παιδί και να περπατάω κατά μήκος της πόλης που ταξιδεύω όλη μέρα.
Οι αγαπημένοι σου συγγραφείς;
Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι, ο Φίλιπ Ροθ, ο Ονόρε ντε Μπαλζάκ, ο Διονύσης Μαρίνος, η Μαρία Πετρίτση, η Λένα Κιτσοπούλου, ο Άρης Αλεξανδρής, ο Καζούο Ισιγκούρο, ο Γκαρσία Μάρκες, ο Στίβεν Κινγκ, ο Φιοντορ Ντοστογιέφκσι και πολλοί άλλοι.
Ποια αρετή προτιμάς σε έναν άντρα;
Αυτή που προτιμώ και στις γυναίκες. Καλοσύνη και χιούμορ, σπιρτάδα και γαλήνη, εμποτισμένες σε μια φόρμουλα.
…Και σε μια γυναίκα;
Αυτή που προτιμώ και στους άνδρες. Ομορφιά και μοναδικότητα, ευφυία και ευγένεια, εμποτισμένες σε μια φόρμουλα.
Ο αγαπημένος σου συνθέτης;
Αρκετοί… Από Βιβάλντι, Σοπέν, Σκαλκώτας, Χατζηδάκις μέχρι και Καρβέλας.
Το τραγούδι που σφυρίζεις κάνοντας ντους;
Το συνονθύλευμα των ήχων της πόλης. Ό,τι ακούω να ψιθυρίζεται από τον ακάλυπτο της πατρικής μου πολυκατοικίας.
Το βιβλίο που σε σημάδεψε;
Το “Ταχυδρομείο” του Τσαρλς Μπουκόφσκι.
Ο αγαπημένος σου ζωγράφος;
Μοντιλιάνι, Λωτρέκ, Μποτιτσέλι, Ρόρρης, Φιλοπούλου, Τσαρούχης και εκατομμύρια άλλοι και άλλες.
Το αγαπημένο σου χρώμα;
Το κάθε χρώμα που ταιριάζει στο κάθε αντικείμενο ή οργανισμό καλύτερα. Στα πουλόβερ ταιριάζει το κόκκινο, στα χείλη το ροζ ή το σκούρο καφέ. Για τον ουρανό δεν έχω αποφασίσει.
Ποια θεωρείς ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σου;
Το γεγονός ότι από οικογένεια εργατών στράφηκα στη γραφή, τη συγγραφή, χωρίς καθοδήγηση από κανέναν.
Το αγαπημένο σου ποτό;
Το νερό.
Για ποιο πράγμα μετανιώνεις περισσότερο;
Το γεγονός ότι έχω φοβηθεί πολύ στη ζωή μου να τολμήσω αυτά που ήθελα.
Τι απεχθάνεσαι περισσότερο απ’ όλα;
Το κουτσομπολιό, τα κακοπροαίρετα σχόλια.
Ποια είναι η αγαπημένη σου ασχολία;
Το διάβασμα και η ονειροπόληση.
Ο μεγαλύτερος φόβος σου;
Να καούν όλα τα βιβλία του κόσμου.
Σε ποια περίπτωση επιλέγεις να πεις ψέματα;
Για να μη γίνω αγενής.
Ποιο είναι το μότο σου;
“Επιζήσαμε και σήμερα.”
Πώς θα επιθυμούσες να πεθάνεις;
Νέα και όμορφη μέσα σε ένα ρυτιδιασμένο σώμα και ένα μυαλό γεμάτο αναμνήσεις.
Εάν συνέβαινε να συναντήσεις το Θεό, τι θα ήθελες να σου πει;
Ότι δεν υπάρχει.
Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεσαι αυτόν τον καιρό;
Σε αυτή την πνευματική κατάσταση όπως οι μέλισσες την Άνοιξη.
Σου άρεσε το άρθρο; Για ακόμα περισσότερα παρόμοια άρθρα:
Κάνε εγγραφή στο Google News.
Κάνε subscribe στο YouTube.
Ακολούθησε μας στο Facebook.
Ακολούθησε μας στο Twitter.
